3 ژانویه 2007 2007

تاریخ صدور پیام
3
ژانویه
2007
میلادی
موضوعات پیام
محرومیّت از تحصیلات عالیه و نقض حقوق بشر

لطفا مطالب زیر را به هیأت یاران ایران ابلاغ نمایید

بدون شک آن عزیزان در جریان امور جامعه‌ی بهایی مصر و تلاش احبای عزیز آن سامان برای احقاق حقوق اولیّه‌ی خود هستند. یکی از مهم‌ترین وقایع این جریانات، قیام و پشتیبانی غیرمنتظره‌ی گروهی از سازمان‌های مدنی و متفکرین و روشن‌فکران آن کشور از حقوق حقّه‌ی بهاییان است. این افراد شریف با کمال صراحت علنا بیان نموده‌اند که اگر چه به دیانت بهایی معتقد نیستند و حقّانیت و یا بطلان آن هم شاید برایشان اهمیتی نداشته باشد؛ ولی برای احقاق حقوق بهاییان به تلاش خود ادامه خواهند داد. این رویداد تاریخی مهم به دنبال اقدام یک خانواده‌ی بهایی که بعد از مشورت‌های لازم تصمیم گرفت برای احقاق حق خود به سیستم قضایی مملکت مرجعه کند، به وقوع پیوست و امکانات جدید بی‌نظیری برای پیشرفت امر به وجود آورده است. بیت ‌العدل اعظم مایلند نظر یاران را بدانند که آیا وقت آن رسیده است که با دقت و حکمت لازم، این چنین خط مشیی را در ایران امتحان کرد؟

گزارش تلاش‌های جوان عزیز... برای احقاق حقوق مدنی خود به علت عدم پذیرش در دانشگاه، علی رغم نمرات بالا که در تاریخ 25 دسامبر 2006 به این شطر واصل گردید، مورد توجّه خاصّ بیت ‌العدل اعظم قرار گرفت. حال که مأمورین مسئول از دادن جواب قانع کننده به ایشان خودداری کرده‌اند، آیا ایشان نمی‌توانند موضوع را به مراجع قانونی ببرند؟ کیفیت و موضوع قضیه به احتمال زیاد توجه جهانیان و گروه‌های فعّال حقوق بشر را به خود جلب خواهد کرد. البته لازمه‌ی این کار مشورت با وکلای با تجربه‌ای که حاضرند چنین مسئولیتی را قبول کنند خواهد بود و احیاناً صرف مبالغ قابل توجّهی را هم در بر خواهد داشت که البته در صورت لزوم می توان برای ایشان کمک مالی لازم را تهیّه دید. آیا جناب... مایلند چنین اقدامی را انجام دهند؟ نظر هیأت قانونی و هیأت یاران ایران در این مورد چیست؟

گزارش مورّخ... آقای... هم از اهمّیت مخصوص برخوردار است. گرچه بهاییان البته همیشه مأمور به حقیقت‌گویی هستند و قصد پنهان کردن هیچ مسئله‌ای را ندارند؛ ولی سؤال این است که آیا بدون هیچ دلیل قانونی، استنطاق کردن و دخالت کردن در جزییات زندگی یک فرد نقض حقوق بشری آن فرد به حساب نمی‌آید؟ آیا در چنین مواردی شخص نمی تواند با ذکر حقوق انسانی خود، از مقامات دولتی خواهان ارائه‌ی دلیلی قاطع و رسمی برای انجام این نوع بازجویی‌ها شود و در صورت عدم آن، به سؤالات مؤدّبانه جواب ندهد؟ آیا این نکته‌ای نیست که می‌توان در مرحله‌ی اوّل با مقامات دولتی به طور دوستانه مطرح کرد؟