تعاون و تعاضد -

مرجع فیش
- ت ه - ت ع - 1 - 128 - 1
موضوعات

نصوص مبارکه
1 - حضرت بهاءالله در کتاب مستطاب اقدس می فرمایند قوله عز کبریائه :
" لا یحل السوال و من سئل حرم علیه العطاء قد کتب علی الکل ان یکسب والذی عجز فللوکلاء و الاغنیا ان یعینوا الله ما یکفیه" " حلال نیست سوال و تکدی و هر کس سوال کند بخشش بر او حرام است بر همه اشتغال به کار واجب است و کسیکه عاجز از کار باشد بر وکلای ملت و اغنیا است که برای او به قدریکه زندگانیش را کفایت کند مقرری معین کنند."
2 - در کلمات مکنونه می فرمایند : " یابن الروح لا تفتخر علی المسکین بافتخار نفسک نفسک لا نی امشی قدامه واراک فی سوء حالک و العن علیک الی الابد." " ای فرزند روح بر مسکین و فقیر فخر و مباهات مکن زیرا من در جلو او راه می روم و ترا در این حالت بدت می بینم و تو را تا ابد لعنت می کنم."
3 - ایضا در کلمات مکنونه نازل : " ای پسران تراب اغنیا را از ناله سحرگاهی فقرا اخبار کنید که مبادا از غفلت به هلاکت افتند و از سدره دولت بی نصیب مانند"
4- ایضا در کلمات مکنونه مسطور است : " ای اغنیای ارض فقرا امانت منند در میان شما. پس امانت مرا درست حفظ نمایید و به راحت نفس خود تمام نپردازید."
5- حضرت عبدالبهاء در لوحی خطاب به احبای اران ، هندوستان و ترکستان می فرمایند قوله جل ثنائه :" از عظم اساس دین الله و معانی کلمه الله و تکلیف احباءالله تعاون و تعاضد است زیرا عالم انسانی بلکه سایر کائنات نامتناهی به تعاون و تعاضد قائم و اگر تعاون و تعاضد متبادله در بین کائنات نماند وجود بکلی متلاشی گردد و چون به نظر دقیق در ارتباط و تسلسل کائنات امعان نمایید ملاحظه می کنید که وجود هر کائنی از کائنات مستفید و مستمد از جمیع موجودات نامتناهیه است و این استمداد یا راسا محقق و یا بالواسطه مقرر و اگر در این استمداد و مدد طرفه العین فتور حاصل شود البته آن شئی موجود معدوم و متلاشی گردد چه که جمیع کائنات مرتبط به یکدیگراند و مستمد از یکدیگر اعظم اساس حیات موجودات این تعاون و تعاضد است. عالم وجود را هیکل انسانی تصور نمایید جمیع اعضا و جزای هیکل انسانی معاونت یکدیگر نمایند لهذا حیات باقی است و چون وقتی در این انتظام خللی حاصل شود حیات مبدل به ممات گردد و اجزا متلاشی شود پس به همچنین ما بین اجزا کائنات از جهت مدد و استمداد نیز ارتباط عجیبی محقق که بقای عالم و دوام این کائنات نامتناهی است" انتهی
6- حضرت عبدالبهاء در یکی از خطابات مبارکه می فرمایند : " من جمیع را دوست میدارم و به شما نصیحت می نمایم که به فقرا مهربان باشید محبت نمایید آنها را دستگیری کنید زیرا فقرا دلشکسته اند اگر شما به جهت اغنیا جان نثاری نمایدد گمان می کنند مجبوری است ولی جون به فقرا محبت کنید از صمیم قلب ممنون و خشنود می شوند لذا حمایت فقرا واجب است."
(نقل از صفحه 61 کتاب اخلاق بهایی)
7- حضرت ولی امرالله می فرمایند : " اغنیا نه تنها ترک تکبر و تفاخر کنند بلکه فقرا و ضعفا را امانت حق دانند و امانت الهیه را محفوظ و مسرور دارند نه اینکه به آرایش مزید حسرت و ملال آنان گردند وقتی عالم انسانی رو به ترقی شایسته نهد که روسای دنیا در نهایت سادگی زندگی نمایند چندانکه آن طرز زندگی را سهولت بخشند و ظلم و اعتساف را به عدل و انصاف مبدل کند و عالم را از احتیجات شدیده برهاند پس سزاوار آن است که احبای حق فعلا سرمشق دیگران شوند و جد ا به تعدیل اوضاع زندگی برخیزند."
(نقل از صفحه 61-62 کتاب اخلاق بهایی)